ZATERDAG 21 JANUARI 2012, GAEA: GLOBAL ALTERNATIVE ENERGY ATTACK, aanvang 21.00 uur, entree €12,-/9,-.

Adventurous Electro-acoustic  Free Jazz Rock Vintage Music

Recensie:

Global Alternative Energy Attack speelt veel sterren van de hemel
Drukbezocht concert in Artishock

'Pianist en bandleider/componist Stormvogel had 21 januari een voornamelijk uit het Metropole Orkest gerekruteerde rebellenclub om zich heen verzameld. Alleen bassist David de Marez Oyens had Stormvogel elders geronseld. De zaal zat vrijwel stampvol en de verwachtingen waren hooggespannen. Er was een avond boordevol vrijheid en experiment aangekondigd. De uitvoering lag in handen van topmuzikanten. Met die vrijheid viel het reuze mee, want het repertoire bleek behoorlijk doorgecomponeerd, maar de belofte die dit concert inhield werd ruimschoots ingelost. Fusion (een kruising van jazz en rock) verwordt makkelijk tot een muzikaal anachronisme (dat hebben we in de jaren '70 allemaal al meegemaakt,) maar gelukkig gaf de band geen enkele aanleiding tot dit verwijt. Een andere bezwaar – het is knappe muziek maar die raakt me van geen kanten - was voortvarend geneutraliseerd.
De band speelde ultralange, breed uitwaaierende stukken (vrijwel allemaal van de hand van Stormvogel) alsof men met minder dan een muzikaal epos geen genoegen wenste te nemen. En dan werd er ook nog met ongebruikelijke maatsoorten (negen kwart) en complexe minimalistische repetitieve patronen voor bas en toetsen gewerkt.
Bandleider Stormvogel kondigde tenorsaxofonist Leo Janssen aan als een vertegenwoordiger van de Fjordenjazz en kennelijk drukte deze fantastische blazer een fors stempel op de muziek want die riep reminiscenties op aan muzikanten als Bugge Wesseltoft en Nils Petter Molvaer. Ook Jan Garbarek die met New Age wordt geassocieerd zat in het DNA van de band. Daarnaast leek de fusionjazz van Miles Davis en Steps Ahead deze muziek beïnvloed te hebben. Een andere halfgod aan het muzikale firmament bleek gitarist Peter Tiehuis. Hij was in bloedvorm, de blues was nooit ver weg, de souplesse was groot en zijn spel was bepaald sfeerverhogend. Maar ook Ruud Breuls op trompet en bugel en de geweldige drummer Arno van Nieuwenhuize zou een groot onrecht worden aangedaan als ze niet zeer eervol vermeld zouden zijn.
De muziek was macho en feminien tegelijk, ze was subtiel ingetogen maar evengoed uitbundig en swingend en soms impressionistisch als de beste filmmuziek. Verfrissend was dat er een band stond en niet een verzameling individuen die allemaal zonodig hun eigen briljante solo voor het voetlicht moeten brengen. De soundscapes en experimentele intermezzo’s overtuigden lang niet altijd en soms perste Stormvogel edelkitsch uit zijn Korg maar dat mocht de pret niet drukken. Voor de pauze was het publiek enthousiast, na de tweede set die pas na middernacht werd afgerond, was het publiek zelf laaiend enthousiast. GAEA speelde veel sterren van de hemel en het publiek zag dat het zeer goed was'.
Michiel van Ree